امام علی علیه السلام می فرماید: گروهی خدا را برای چشم داشت، می پرستند و این پرستش بازرگانان است. 

گروهی او را از روی ترس عبادت می کنند و این عبادت بردگان است 

و گروهی او را سپاسمندانه می پرستند و این پرستش آزادگان است»(نهج البلاغة، ص 510، حکمت 237)


به عبارت ساده تر؛ عموما عبادت ها از سوی مردم با یکی از این سه انگیزه انجام می شود:

1. گروهی از مردم عبادتشان برای این است که نافرمانی دستورات خدا نکنند؛ تا به جنهم نروند؛ 

یعنی اگر از تکالیف سر پیچی کنند؛ واجبات را انجام ندهند و محرمات را انجام دهند؛ به جهنم می روند. 

پس برای این که به جهنم نروند؛ خدا را عبادت می کنند.


2. گروهی دیگر بالاتر از این هستند؛ خدا را برای رفتن به بهشت و استفاده از نعمت های بهشتی عبادت می کنند.


3. گروهی که خدا را فقط برای خودش که شایسته عبادت است؛ عبادت می کنند؛ 

یعنی نه از روی ترس از جهنم، و نه به خاطر طمع بهشت، بلکه خدا را آن گونه شناخته اند که شایسته عبادت است. 

و عبادت پیامبران، امامان و اولیای الهی این گونه است.


بدون تشبیه، فردی به پدرش احترام می گذارد به امید رسیدن ارثیه بیشتر به او، 

دیگری به پدر احترام می گذارد از ترس محروم نشدن از ارث و 

سومی به پدر احترام می گذارد به اعتبار این که پدر شایسته احترام است و حق زیادی بر گردن فرزند دارد. 

سومین نوع برخورد با پدر، بهترین و کاملترین برخوردهاست.

هستی و تمام امکانات انسان از خداست. آیا چنین خالقی، لایق عبادت و سپاس گذاری نیست؟!

 اگر خدا را بخاطر ترس از جهنم و یا رفتن به بهشت بپرستیم؛ در اصل، منافع خودمان را لحاظ کرده ایم. 

گرچه این نوع عبادت هم مورد عنایت و مقبول شرع است؛ 

ولی بهترین نوع عبادت این است که عبادت به انگیزه های شخصی نباشد. چون خداوند لایق عبادت است، پرستش شود.


حاشیه نوشت:

بشینیم با خودمون خلوت کنیم خلوتی که اتمام حجت باشه برای همیشه، ببینیم چکاره ایم...

قرار نیست حتما جز دسته سوم باشیم اما... فکر کن بزرگوار ببین چند چندی...

 

منبع : کوله بارما جز کدام دسته هستیم؟؟؟
برچسب ها : عبادت ,گروهی ,احترام ,شایسته ,گذارد ,انجام ,لایق عبادت ,شایسته عبادت